Het Nieuwsblad Interview 6 November 1997

,,Het laatste jaar waren we een beetje zoals een boot met vier kapiteins die allemaal een andere richting wilden opvaren. Het was tijd om het anker uit te gooien en van boord te gaan.'' U heeft het op tv gezien of in de krant gelezen: Channel Zero, de grootste Belgische metalband, legt er het bijltje bij neer. Na twee keer T/W, een reeks gouden platen en honderden concerten in binnen- en buitenland is het voorbij. Stoppen op een hoogtepunt heet zoiets. Zanger Franky Desmet-Van Damme grasduint in negen jaar Channel Zero en kijkt en passant ook even richting nieuwe horizonten.

  • Vandaag krijg je de hele Belgische pers over de vloer om te praten over de split van Channel Zero. Ik kan me voorstellen dat je hier niet echt naar uitgekeken hebt?
    Franky Desmet-Van Damme: ,,Ik ben vanmorgen om 7 uur opgestaan om met mijn auto naar de garage te gaan voor een onderhoud. Ja, ik zit hier dus een beetje met een zwaar hoofd, maar niet omdat ik de hele dag de faire-part van Channel Zero moet schrijven.''
    ,,Nadat de beslissing was genomen, hebben we zelf nog een reeks interviews gepland. Je kan niet zomaar in het niets verdwijnen, zonder de fans toch een beetje uitleg te geven. Maar om nu de hele dag te gaan zitten treuren... Ik heb zelf het initiatief genomen om ermee te stoppen, dus moet ik nu niet zitten zagen en klagen. Ik begrijp dat ons afscheid bij sommige mensen hard aankwam, maar wij weten dat het gewoon iets is dat we moesten doen.''
  • Hadden jullie het gevoel dat jullie met je hoofd tegen een muur aan het bonken waren? Dat Channel Zero niet meer kon groeien?
    ,,Ik zeg het niet graag, maar dat was inderdaad zo. Onze ogen zijn eigenlijk pas open gegaan na de Europese concerten met Body Count, vorig jaar. De meeste mensen dachten dat we op de rand van een grote doorbraak stonden, toen de kranten schreven dat Channel Zero met Ice-T op stap ging. Maar wat ze niet wisten, was dat we ons diep in de schulden moesten steken om ons in de tournee in te kopen.''
    ,,Het oogt misschien romantisch, maar als een klein Belgisch of Nederlands groepje met een grote band wil optreden, dan moet je daarvoor harde dollars op tafel leggen. Zo koud en zakelijk gaat het eraan toe. Niet iedereen heeft zoals K's Choice het geluk om persoonlijk door een megaster als Alanis Morissette uitgenodigd te worden om haar voorprogramma te doen.''

    Put

    ,,Pas op, ik ben heel blij dat we die toer gedaan hebben. Maar uiteindelijk bleek dat al onze inspanningen zo goed als niks hadden opgebracht. We haalden in het buitenland nog geen zesduizend verkochte cd's. Resultaat: de financiële put die we gegraven hadden, bleef even diep na de tournee als ervoor. Toen ben ik toch even beginnen nadenken.''
    ,,Natuurlijk begin je dan koortsachtig naar redenen te zoeken voor zo'n magere cd-verkoop. Aan onze inzet op het podium zal het zeker niet gelegen hebben. We hebben concerten gespeeld voor vier- tot vijfduizend mensen waar we Body Count gewoon van het podium bliezen. Waar we als voorprogramma drie, vier bisnummers kregen. Lag het dan misschien aan de platenfirma? Van onze promo-afdeling in Duitsland heb ik eens een bundel van 500 bladzijden gekregen. Allemaal activiteiten die ze hadden georganiseerd om ons te promoten. Tja...''
    ,,Misschien ondervinden we de gevolgen van de recessie in de platenbusiness. Of misschien hadden we gewoon geen geluk. Feit is dat na de tournee met Body Count de eensgezindheid in de band compleet weg was. Iedereen had andere plannen voor Channel Zero. De ene wilde in zee gaan met een dure Amerikaanse producer voor onze volgende plaat. De andere wilde gewoon in België aan de top blijven. Maar bij mij was de goesting weg.''
    ,,Ik weet dat we nog tien platen kunnen maken die door dezelfde 20.000 Belgische fans zouden worden gekocht. Maar dan zou muziek maken routine worden, en dat wil ik absoluut vermijden. Daarom heb ik gezegd: jongens, we zetten het vogelkooitje open en we fladderen allemaal onze vrijheid tegemoet.''

    Staatsgreep

  • Wat is de meest intense reactie die je gekregen hebt op de split?
    ,,Ik woon naast een elektrozaak. De uitbaters hebben een zoontje van een jaar of veertien. Hij was een grote fan van Channel Zero. Ik gaf hem al eens een poster met handtekening of een gratis cd. Een paar dagen nadat de split was bekendgemaakt, liep ik toevallig de winkel binnen. Bleek dat die jongen zich al twee dagen in zijn kamer had opgesloten. Hij at niet, sliep niet en wilde met niemand praten. Hij lag daar zomaar wat op zijn bed naar het plafond te staren. Daar ben ik toch een tijdje van aangedaan geweest.''
  • Welke momenten zullen je van Channel Zero altijd bijblijven?
    ,,Twee keer T/W, natuurlijk. Maar ik zal vooral met veel trots terugdenken aan de ongelofelijke energie en drive waarmee deze band er tegenaan ging. Soms was het zelfs op het randje van het roekeloze.''
    ,,Enkele jaren geleden kregen we de kans om in Rusland te gaan spelen. Net op het moment dat er daar een staatsgreep uitbrak en het parlement aan diggelen werd geschoten. Die organisator belde ons op en zei: 'Alles is in orde: de zaal, de PA, de vliegtuigtickets. Alleen kan ik jullie veiligheid niet garanderen. Het zit erin dat jullie gearresteerd worden of ter plekke op straat worden neergeknald.' Maar daardoor lieten we ons niet afschrikken. We moesten en zouden naar Rusland gaan. We waren al op weg naar het vliegveld toen er eindelijk iemand zijn verstand gebruikte en zei: Misschien moeten we dit toch maar niet doen.''
  • Wat brengt de toekomst?
    ,,We zijn alle vier met nieuwe projecten bezig. Ik zit thuis wat met keyboards en samplers te klooien. Ik heb al enkele demo's afgewerkt. Toen mijn vrouw ze hoorde, schrok ze. 'Ik wist dat je kon brullen, maar ik had je nog nooit horen zingen', zei ze.''
    ,,Ach ja, we zullen wel zien hoe het nu verder gaat. Eerst wil ik een beetje rusten en de split verteren. Want ik praat er misschien nogal zakelijk over, maar vergis je niet: ik ga Channel Zero missen. Ik ga de jongens missen. We hebben samen negen fantastische jaren gehad. Zonder Channel Zero was ik nu elektromechanicien en had ik een baas die me acht uur per dag afblafte.''

    Interview realized by Geert Desmet. Reproduced from Het Nieuwsblad, without authorization .
    Copyright © 1999 Nico De Vreese -- All rights reserved. Last Update: 21 Dec 2002 - Final
    If you have any comments or you want to contact me : ndevreese@unicall.be

    Lyrics, pictures and logo's displayed on this page are Copyright © 1999 Channel Zero.
    No infringement of copyrights is intended. All materials are distributed on non-profit basis and for informational purposes only.