Franky D.S.V.D. (zanger): ,,Het buitenland. Succes in Frankrijk, Duitsland, Italië, als het kan Engeland. Landen waar Noordkaap nooit een voet aan de grond zal krijgen omdat de groep in het Nederlands zingt. De vraag is natuurlijk: zit het buitenland te wachten op Channel Zero? Wel, Australië is alvast wild van ons. We hebben ginds al voor 3.000 man gespeeld. Er woedt daar een ware Channel Zero-hype. Het zou me niet eens verwonderen als 15.000 Australiërs nu beweren dat ze erbij waren toen we er optraden. Enfin, toch niet slecht voor een groepke uit België, hè.''
,,Laten we niet vergeten: als je in het buitenland peilt naar de kennis over ons land, dan houdt het op bij Manneken Pis, wafels en chocolade. En een cd uit België wordt al snel op hoongelach onthaald. ,,Oh, kunnen ze daar ook muziek spelen?'' Dat soort reacties krijg je. Nu, het succes van dEUS en K's Choice heeft ervoor gezorgd dat we tenminste een kans krijgen in het buitenland, dat men de moeite neemt om te luisteren. Dat is al veel. En wie weet redeneert men: de Britpop-rage is voorbij, laten we nu onze kolommen vullen met hardrock. Misschien worden wij binnenkort binnengehaald als de nieuwste sensatie. Het zal wel niet, maar goed.''

,,In Duitsland speelden we eens voor een publiek van skinheads, die er niet bij konden dat ik lange haren heb. Dat hoorde niet, vonden ze. Dus: ze draaiden zich collectief met hun rug naar het podium en probeerden ons te negeren. Fijn, hoor. Ach, van zo'n belevenissen leer je dat je nooit de moed moet opgeven. Je leert omgaan met tegenslagen.''
,,We zijn al diep gezakt, hoor. Ik herinner me een optreden in Lille, in een keldertje waar amper vijftig man in paste. Weinig plaats dus, ook voor ons. Het podium was zo klein dat we er niet allemaal op konden. De bassist moest drie meter verder op een verhoogje gaan staan. En toen we een keer moesten optreden in een Spaans dorpje, vroeg de organisator ons bij aankomst of we posters bij ons hadden om het concert nog snel aan te kondigen. Dat was hij namelijk vergeten. Hij had wel affiches laten drukken, maar had ze ergens verloren.''
,,Nu, we kunnen niet klagen. Van de vorige cd Unsafe zijn zowat 60.000 stuks verkocht, waarvan 21.000 in België. Dat had ik nooit verwacht. We maken tenslotte hardrock hè, een genre waar veel mensen schrik van hebben. Veertigplussers begrijpen niet waarom we zoveel lawaai maken.''

,,Tja, mijn haar is nog nooit zo lang geweest als nu. Maar dat heeft niets met principes te maken of zo. Misschien knip ik ze morgen wel af. Mijn haar is helemaal geen statussymbool, of een manier om me te identificeren met een bepaalde groep. De drie andere jongens in de groep hebben kort haar, mijn kapsel zorgt dus voor wat afwisseling.''

,,Ik niet. Ik drink nauwelijks een druppel alcohol. Bier lust ik niet. Met Nieuwjaar een glaasje champagne, daar houdt het op.''

,,Kan wel, ja. Een leren jas of lange haren maken je nog geen misdadiger, hè. Het stoort me dat er zo vlug een oordeel over je geveld wordt op basis van uiterlijkheden. Als je lang haar hebt, word je meteen ingedeeld bij de gevaarlijke individuen. Terwijl de grootste boeven enkel gekleed gaan in sjieke maatpakken.''

,,De kids die naar Channel Zero luisteren, kennen die klassiekers niet meer, denk ik. Maar ik mag bij gelegenheid nog wel eens een ouwe Deep Purple-plaat opleggen, jazeker. Die groep mag ook nu nog gehoord worden. Net zoals Black Sabbath. Maar ook van The Who en James Brown kan ik genieten.''

,,Tiens ja, nu je het zegt: dat klopt.''

Radijsjes

,,Ik zat een keer in de auto, op weg naar mijn grootmoeder die ziek was geworden. Onderweg stopte ik aan een tankstation. Uit pure nervositeit tankte ik gewone benzine in plaats van diesel. En daar stond ik. Gestrand. Toen dacht ik: verdorie, kijk eens hoe afhankelijk we zijn van zoiets als benzine, of olie. Of elektriciteit, als je wil. We wanen ons zo vreselijk machtig als mens, maar in feite zijn we heel kwetsbaar. Als de oliekraan één dag wordt dichtgedraaid, als de elektriciteit uitvalt, dan wordt ons leven een puinhoop. We denken dat we sterker worden door ons levenscomfort te verhogen, maar ondertussen vermindert onze weerstand alleen maar. Binnen vijftig jaar is de West-Europese man totaal onvruchtbaar. Stel je voor.''

,,Ja, 't is waar. Wat ik dan zou doen? Radijsjes kweken op het veld en konijnen houden.''